உழைப்பில் வெறுமை(பிரசங்கி 1: 1-3)

உழைப்பில் வெறுமை(பிரசங்கி 1: 1-3):

ஒரு குறிப்பிட்ட நபருக்கு ஆசிரியர் பிரசங்கி புத்தகத்தை எழுதியிருக்கிறார் என்பதற்கு எந்தவொரு குறிப்பிட்ட ஆதாரமும் இல்லை என்றாலும், பிரசங்கி புத்தகத்தின் ஆசிரியர் தன்னை போதகர் என குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்த புத்தகம் ஒரு தனிப்பாடல், தனிநபர் அல்லது பிறரின் அனுபவங்கள் மற்றும் வெளிப்பாடுககளின் சுய பிரதிபலிப்பு என்பதை உணர ஆசிரியரின் உணர்வின் வெளிப்பாடு உதவியாக இருக்கும். நூலாசிரியர் தன்னை எருசலேமின் ராஜாவான தாவீதின் மகன் என்றும் குறிப்பிடுகிறார், அதனுடன் புத்தகத்தின் உள்ளடக்கங்கள் சாலமோன் ராஜாவுக்கான படைப்பாற்றலை நினைவில் கொண்டுவருகிறது. மேலும், சில சமயங்களில் தவறு செய்தாலும், மனந்திரும்பி கடவுளோடு தன்னை சமரசம் செய்த தாவீது மன்னனின் குறிப்பிடத்தக்க குணாதிசயங்கள் காரணமாக, தன்னுடைய செல்வம், ஞானம் அல்லது மதிப்பின் அடிப்படையில் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்வதை விட, தன்னை எருசலேமின் ராஜாவான தாவீதின் மகனாக அறிமுகப்படுத்துவதில் ஆசிரியர் பெறுமிதம் கொள்கிறார்.  

ஆக்கியோன் அனைத்து வெளிப்பாடுகளையும், இன்பங்களையும், பொக்கிஷங்களையும் அனுபவித்ததாக தெரிகிறது, ஆனால் அவரது எழுத்துக்களை வாழ்க்கையின் மிகுந்த அதிருப்தியுடனான வார்த்தைகளால் தொடங்குகிறார். எல்லாவற்றையும் மாயை என்று மட்டுமல்ல, மறுபடியும் மறுபடியும் மாயை மாயை என்று அவர் கூறுகிறார். பொதுவாக எல்லா மனிதர்களின் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியில் நடப்பது போல வாழ்க்கையின் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில் நிகழ்ந்த சில பெரிய ஏமாற்றங்களைக் இந்த அறிக்கை நிச்சயமாக கொண்டிருக்கவில்லை. கடிதத்தின் உள்ளடக்கங்களைப் பார்க்கும்போது, ​​ஆசிரியர் அனைத்து அறிவையும் புரிதலையும் கொண்டவர் என்பதை நாம் உணர முடிகிறது, அவர் பல விஷயங்களைக் கண்டார், பல விஷயங்களை அனுபவித்தார். அதே நேரத்தில் இந்த பூமியில் மனித வாழ்வின் சுருக்கம், துரோகம் மற்றும் வரம்புகளையும் ஆசிரியர் அறிந்திருந்தார். தற்காலிக இன்பம் இருந்தபோதிலும், ஆசிரியர் உண்மையான மனதோடு அனைத்தையும் சிந்தித்து, மகிழ்ச்சியும் சந்தோஷமும் நிலைத்து இல்லாத தன்மையை உற்று நோக்குகிறார்.

ஆசிரியர் பூமியில் உள்ள வேலைகளில் மகிழ்ச்சியையும் இன்பத்தையும் தேடி, சூரியனின் கீழ் உழைக்கும் உழைப்பால் மனிதன் எதைப் பெறுகிறான், என்று அதை ஒரு சொல்லாட்சிக் கேள்வியுடன் வெளிப்படுத்துகிறார். எதுவாக இருந்தாலும் வேலைகளில் சில ஆதாயங்கள் உள்ளன, ஆனால் ஆதாயம் மிகவும் தற்காலிகமானது, அது மனிதனை திருப்திப்படுத்தாது. கடினமாக உழைத்து கணிசமான செல்வம், பதவி அல்லது அறிவை அடைந்தவர் அடுத்த தலைமுறைக்காக எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு காலமாகிறார். அவர்கள் இறந்த பிறகு அவர்களுடன் ஏதாகிலும் எடுத்துச் செல்லவோ பூமியில் நித்திய ஜீவனை வாழவோ எவராலும், ஆசிரியர் அதைப் பார்க்கிறார். சூரியனுக்குக் கீழான உழைப்புகளுக்கு ஒரு நபரின் வாழ்க்கையில், ஒட்டுமொத்தமாக அதிக லாபம் இல்லை என்ற கருத்தை ஆசிரியர் கொண்டிருக்கிறார்.

சுய பிரதிபலிப்புக்கான தூண்டுதல்கள்:

1. பிரசங்கி புத்தகத்தின் ஆசிரியர் யார்?

2. எருசலேமின் ராஜாவான தாவீதின் மகனாகவும் போதகராகவும் ஆசிரியர் தன்னை ஏன் அறிமுகப்படுத்துகிறார்?

3. எல்லாவற்றையும் பற்றி ஆசிரியர் என்ன கூறுகிறார்?

4. மீண்டும் மீண்டும், அனைத்தும் மாயை என்று ஆசிரியர் ஏன் கூறுகிறார்?

5. எழுத்தாளர் பிரசங்கி புத்தகத்தை எழுதும் போது அவரின் மனநிலை என்னவாக இருந்திருக்கும்?

6. ஆசிரியர் என்ன சொல்லாட்சிக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்?

7. ஆசிரியர் ஏன் சொல்லாட்சிக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்?

8. சூரியனுக்குக் கீழே காணக்கூடிய வேலைகள் யாவை?

9. வாழ்க்கையில் எல்லா வேலைகளில் மனிதன் எதையும் பெறுகிறானா? நியாயப்படுத்தவும்?

10. நாம் எவ்வாறு மகிழ்ச்சியைக் கண்டறிந்து சூரியனுக்குக் கீழே உள்ள வேலைகளிலிருந்து திருப்தியடைய முடியும்?